26 C
Phnom Penh
Tuesday, February 7, 2023

ដើម​ចេញពី​មនុស្សពូកែ​ឆ្ងល់​ម្នាក់​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ផ្នែក​បុរាណ​វិទ្យា​ដ៏​ល្បីល្បាញ​នៅ​កម្ពុជា​

លោក ធុយ ចាន់ធួន ដឹកនាំ​ក្រុម​ការងារ​ចុះ​ស្រាវជ្រាវ​បុរាណវិទ្យា​នៅ​តំបន់​រមណីដ្ឋាន​អង្គរ​កាលពី​១៣ឆ្នាំ​មុន។

​នៅ​កម្ពុជា​មិនសូវ​មាន​មនុស្ស​ចង់​ក្លាយ​ជា​អ្នកស្រាវជ្រាវ​ផ្នែក​បុរាណ​វិទ្យា​ច្រើន​ទេ​ ​ដោយសារ​ពួកគេ​មិន​ចាប់​អារម្មណ៍​ទៅ​នឹង​បុរាណវត្ថុ​ ​និង​របស់របរ​ចាស់ៗ​ហួសសម័យ​។​ ​សិស្ស​និស្សិត​ភាគ​ច្រើន​បាន​ចាប់​យក​មុខវិជ្ជា​សម័យ​ទំនើប​ៗ​​ទាន់សម័យ​អភិវឌ្ឍ​ខ្លាំង​ ​និង​ដើរ​ឱ្យ​ទាន់សម័យ​កាល​បច្ចេកវិទ្យា​។​

​អ្នក​ដែល​ចង់​ក្លាយ​ជា​អ្នកស្រាវជ្រាវ​ពី​បុរាណ​វិទ្យា​មាន​តិចតួច​បំផុត​នៅ​កម្ពុជា​ ​ប៉ុន្ដែ​អ្នក​ដែល​ចាប់អារម្មណ៍​បុរាណ​វិទ្យា​ ​គឺជា​មនុស្ស​ដែល​យល់ច្បាស់​ពី​តម្លៃ​បុរាណវត្ថុ​ ​និង​របស់​របរ​ចាស់ៗ​ ​ហើយ​អារម្មណ៍​ពួកគាត់​ស្រឡាញ់​អាជីព​របស់​ពួកគាត់​ខ្លាំង​ថែមទៀត​ផង​។​

​ក្នុងចំណោម​អ្នកស្រាវជ្រាវ​បុរាណ​វិទ្យា​ដ៏​តិចតួច​បំផុត​ ​មាន​បុរស​ម្នាក់​វ័យ​ជិត​៥​០​ឆ្នាំ​ ​ដែល​មាន​សក់​ខ្មៅ​លាយ​ស្កូវ​ព​័ណ៍​ស​ ​និង​រួញ​តិចៗ​។​ ​បើ​គេ​សង្កេតមើល​ទៅ​ ​គាត់​មាន​រៀង​ស្ដើង​ ​ហើយ​សម្បុរ​ក៏​សណ្ដែកបាយ​ ​និង​និយាយ​មួយៗ​ ​ប៉ុន្ដែ​រាង​ម៉ឺងម៉ាត់​ ​ហើយ​ម៉ត់ចត់​បំផុត​។​

​អ្នកស្រាវជ្រាវ​រូប​នេះ​ឈ្មោះ​ ធុ​យ​ ​ចាន់​ធួន​ ​បច្ចុប្បន្ន​លោក​ជា​អនុប្រធាន​វិទ្យាស្ថាន​វប្បធម៌​ ​និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ​នៃ​រាជ្យ​បណ្ឌិតសភា​រ្យ ​បាន​ជួប​សម្ភាស​ផ្ទាល់​ជាមួយ​អ្នកកាសែតកាលពី​ពេល​ថ្មី​នេះ​។​

​លោក​បាន​រៀប​រាប់ប្រាប់​ថា​ ​គាត់​មាន​កំណើត​ភូមិ​ក្រគរ​ ​ឃុំ​ក្រគរ​ ​ស្រុក​ក្រចេះ​ ​ខេត្ត​ក្រចេះ​ ​នៅ​ឆ្នាំ​១​៩​៧​៤​ ​ដែល​មាន​ឪពុក​ម្ដាយ​ជា​អ្នក​ជំនួញ​ ​តែ​លោក​ក៏បាន​ឆ្លងកាត់​សម័យ​ខ្មែរក្រហម​ដែរ​ ​ដែល​កាល​នោះ​អាយុ​ទើប​តែ​ ​៥ឆ្នាំ​ប៉ុណ្ណោះ។​ ​បច្ចុប្បន្ន​វ័យ​ជិត​ ​៥​០​ឆ្នាំទៅ​ហើយ​ ​លោក​នៅតែ​មាន​ការ​ចងចាំ​ ​និង​អាច​រំលឹក​ពី​អនុ​ស្សា​វ​រិយ៍​ដែល​មិន​អាច​បំភ្លេច​បាន​។​

​លោក​និយាយ​ថា​៖​ ​«​ជំនាន់​ខ្មែរក្រហម​ខ្ញុំ​ចាំ​ច្បាស់ជាង​គេ​បំផុត​ ​គឺ​ខ្ញុំ​អត់មាន​អី​ញ៉ាំ ​ខ្ញុំ​លិឍ​ទឹក​ជ្រក់​នៅ​កន្លែង​គេ​បុកអង្ករ​ ​ហើយ​ត្រូវ​គេ​វាយ​បែកក្បាល​ធ្ងន់ធ្ងរ​។​ ​បន្ទាប់​មក​គេ​យក​ខ្ញុំ​ទៅពេទ្យ​សង្គ្រោះ​ខ្ញុំ​ ​ដោយ​ប្រើ​ស្លឹកឈើ​បុក​លាយ​ជាមួយ​កំបោរ​ ​និង​អំបិល​មក​ព្យាបាល​ឱ្យ​ខ្ញុំ​»​។​

​លោក​បន្ត​ថា​៖​ ​«​ជំនាន់​នោះ​ ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ឱ្យឃ្វា​គោ​ ​និង​ដើរ​រើស​អាចម៍គោ​ធ្វើ​ជី​ជាមួយ​ក្រុម​កុមារ​តូច​ៗ​។​ ​ដោយសារ​តែ​ខ្ញុំ​ឃ្លាន​អត់អី​ញ៉ាំ ​ខ្ញុំ​ក៏​ឡើង​បេះ​ផ្លែ​កន្ទួតព្រៃ​ ​តែ​ជាអកុសល​ខ្ញុំ​បាន​របូតដៃ​ធ្លាក់​មក​សន្លប់​!​»​។​

​ក្រោយ​ពីសម័យ​ខ្មែរក្រហម​ឆ្នាំ​១​៩​៧​៩​ ​យុវជន​ចាន់​ធួន​បាន​ឈាន​ចូល​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩៣​ ​បន្ទាប់ពី​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​គ្រប់​ក​ម្រិ​ត​ចាប់​ពីក្រោម​ឧត្តម​សិក្សា​នៅ​ខេត្ត​ក្រចេះ​។​ ​នៅ​ថ្នាក់​សាកលវិទ្យាល័យ​ ​លោក​បាន​ចូលរៀន​មុខវិជ្ជា​ផ្នែក​វិចិត្រ​សិល្បៈ ​ដោយ​លោក​និយាយ​ថា​៖​ ​«​ទីនោះ​ហើយដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​ពេញ​ចិត្ត​ខ្លាំង​លើ​មុខវិជ្ជា​បុរាណ​វិទ្យា​នេះ​ជា​រៀង​រហូតមក​»​។​

​ក្នុង​ជំនាន់​នោះ​ ​ដោយសារតែ​លោក​ទៅ​រៀន​គ្មាន​អាហារ​បរិភោគ​គ្រប់គ្រាន់​ ​និង​គ្មាន​ម​ធ្យោ​យ​សម្រាប់​ធ្វើដំណើរ​ទៅ​សាលារៀន​។​ ​ដូច្នេះ​លោក​បាន​ទៅ​ស្នាក់អាស្រ័យ​ក្នុង​វត្ត​មួយ​នៅ​ជិត​មហាវិទ្យាល័យ​បុរាណ​វិទ្យា​ ​ហើយក៏​សម្រេច​ជ្រើសរើស​ទីនោះ​ជា​កន្លែង​សិក្សា​ ​និង​ជា​ទីកន្លែង​ស្នាក់​នៅ​របស់​លោក​ផង​។​

​លោក​និយាយ​ថា​៖​ ​«​នៅ​ទីនោះ​ខ្ញុំ​បាន​ជួប​និង​បាន​រៀន​សូត្រ​ជាមួយ​សាស្ត្រាចារ្យ​ល្បី​ៗ​ក្នុង​ឆ្នាំ​១​៩​៩​៣​ ​រហូតមក​ឆ្នាំ​
១​៩​៩​៦​ ​ខ្ញុំ​រៀន​បាន​៣​ឆ្នាំ​ ​ដោយសារ​ខ្ញុំ​រៀន​ពូកែ​ចំ​ពេល​ដែល​ជប៉ុន​ចាប​់ផ្ដើម​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ​ដើម្បី​រៀបចំ​ការ​អភិ​រក្ស​ប្រាសាទ​នានា​ក្នុង​តំបន់​រមណីយដ្ឋាន​អង្គរ​នៅ​ខេត្ត​សៀមរាប។​ ​ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​ក៏បាន​ចុះ​កម្មសិក្សា​ទៅ​ប្រាសាទអង្គរវត្ត​ ​តា​ព្រហ្ម​ ​កំណាយ​បុរាណ​វិទ្យា​»​។​

​ចាប់តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១​៩​៩​៧​ ​ដល់​ឆ្នាំ​២​០​១​៣​ ​យុវជន​ចាន់​ធួន​ទទួល​បាន​ជ័យ​លា​ភី​និស្សិត​ឆ្នើម​ ​និង​អាហារូបករណ៍​ចំនួន​ ​១​៥​លើក​។​ ​លោក​ត្រូវ​បាន​សាស្ត្រាចារ្យ​បុរាណ​វិទ្យា​អាល្លឺម៉ង់​អញ្ជើញ​ទៅ​អាល្លឺម៉ង់​ ​ដើម្បី​ធ្វើ​បទ​បង្ហាញ​ ​និង​រៀន​បន្ត​ផ្នែក​បច្ចេកទេស​បុរាណ​វិទ្យា​។​

​ក្រោយមក​លោក​បាន​បង្កើត​មជ្ឈមណ្ឌល​បុរាណ​វិទ្យា​មួយ​នៅ​ស្រុក​មេ​មុត​ ​ខេត្ត​កំពង់ចាម​ (​បច្ចុប្បន្ន​ខេត្ត​ត្បូ​ឃ្មុំ​) ​ដឹកនាំ​ដោយម្ចាស់ក្សត្រី​ ​នរោត្តម​ ​បុប្ផា​ទេវី​ ​ដែល​កាលនោះ​ទ្រង់ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​វប្បធម៌​ ​និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ ​រួម​ជាមួយ​លោក​ជា​អនុប្រធាន​ធ្វើ​ការស្រាវជ្រាវ​អំពី​មនុស្ស​ដែល​រស់នៅ​ដំបូង​នៅ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​។​ ​ចាប់ពី​ពេល​នោះ​មក​ ​លោក​ចាន់​ធួន​បាន​ចាត់​ទុក​ទីតាំង​បុរាណ​ដ្ឋា​ន​ ​គឺជា​ផ្ទះ​របស់​លោក​។

លោក​ជា​អ្នកចូលចិត្ត​សិក្សា​ឈ្វេងយល់​ ​ហើយ​ខំប្រឹង​រៀន​ខ្លួន​ឯង​តាមរយៈ​ការ​ចុះ​រុករក​ ​និង​សិក្សា​នៅ​តាម​ទីតាំង​ជាច្រើន​នៅ​ក្នុង​១​៩​៩​៩​ ​រហូត​ក្រោយ​មក​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ថ្នាក់​អនុ​បណ្ឌិត​នៅ​ឆ្នាំ​២​០​០​២​ ​លោក​ត្រូវ​បាន​ជ្រើសរើស​ជា​សាស្ត្រាចារ្យ​ (Lecturer​) ​ដោយ​អង្គការសហប្រជាជាតិ​ ​សម្រាប់​អង្គការ​យូ​នេស្កូ ​ដើម្បី​បង្រៀន​នៅ​មហាវិទ្យាល័យ​បុរាណ​វិទ្យា​។​

​លោក​ថា​៖​ ​«​ខ្ញុំ​ដឹក​នាំ​កូនសិស្ស​របស់​ខ្ញុំ​ទៅ​ធ្វើ​កំណាយ​នៅ​តំបន់​ព្រះនេត្រ​ព្រះ​ ​នៅ​ស្នាយ​ ​នៅ​អង្គរ​ ​នៅ​តំបន់​ក្រែក​ ​ស្រុក​មេ​មុត​ ​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ​។​ ​ក្រោយមក​ ​ខ្ញុំ​បាន​បន្ត​យក​ថ្នាក់បណ្ឌិត​បន្ថែម​មួយ​ទៀត​ ​ព្រមទាំង​សិក្សា​បណ្ដើរ​ ​និង​ស្រាវជ្រាវ​បណ្ដើរ​ពី​ដើម​កំណើត​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​បាន​ដោយ​ជោគជ័យ​ទាំង​ការសិក្សា​ ​និង​ការ​ស្រាវជ្រាវ​កាលពី​ឆ្នាំ​ ​២​០​១​០​»​។​

​អាជីព​ជា​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ផ្នែក​បុរាណ​វិទ្យា​ដែល​ទទួល​ស្គាល់​អន្តរជាតិ​ ​និង​ក្នុងចំណោម​អ្នក​សិក្សា​តាមរយៈ​ការ​រុក​រក​ឃើញ​បុរាណ​ដ្ឋា​ន​ ​និង​ការ​សរសេរ​សៀវភៅ​ទាក់ទង​នឹង​កំហើ​ញ​បុរាណ​វិទ្យា​ជាច្រើន​។​ ​ក្នុង​នោះ​លោក​រុករក​ឃើញ​ទីតាំង​បុរាណ​នៃ​ឧស្សាហកម្ម​ដែក​ធំ​ជាងគេ​នៅ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​ក្នុង​តំបន់​ម្លូព្រៃ​ ​នៅ​ស្រុក​ឆែប​ ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ​។​

​បច្ចុប្បន្ន​ទីតាំង​នេះ​ ​គឺជា​ឧទ្យាន​ជាតិ​សម្ដេច​តេជោ​សែន​ឫស្សី​ត្រឹប​ ​ហើយ​ថ្មីៗ​នេះ​ ​កំពុង​ចាប់ផ្ដើម​ធ្វើ​កំណាយ​ពី​ក្រុង​ស​ម្ភុបុរៈ​ជា​អតីត​រាជធានី​ខ្មែរ​ក្នុង​សម័យ​ចេនឡា​ ​ដែល​បច្ចុប្បន្ន​ស្ថិតនៅ​ស្រុក​សំបូរ​ ​ខេត្ត​ក្រចេះ​។​ ​ដោយ​លោក​បាន​រក​ឃើញ​កំហើ​ញ​ប្រាសាទ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ប្រមាណ​ជាង​ ​៤​០​ប្រាសាទ​ ​គឺ​ជារបប​កំហើ​ញ​ថ្មីៗ​សុទ្ធសាធ​។​

​លោក​ ធុ​យ​ ​ចាន់​ធួន​ ​តែងតែ​ចំណាយ​ថវិកា​ផ្ទាល់ខ្លួន​សម្រាប់​ការ​ស្រាវជ្រាវ​ទាក់ទង​នឹង​ការងារ​បុរាណ​វិទ្យា​ ​និង​សរសេរ​សៀវភៅ​ផ្សេងៗ​ជាច្រើន​។​ ​អ្នកស្រាវជ្រាវ​ផ្នែក​បុរាណ​វិទ្យា​រូប​នេះ​ ​បាន​ដើរ​ស្រាវជ្រាវ​ស្ទើរតែ​គ្រប់​ទីតាំងនៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ​និង​រក​ឃើញ​ស្ថានីយ​បុ​រេ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ ​ស្ថានីយ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ ​ព្រមទាំង​ប្រាសាទ​ជាច្រើន​មក​ហើយ​។​

​ស្ថានីយ​បុ​រេ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដំបូង​ដែល​លោក​រក​ឃើញ​ ​គឺ​ស្ថា​នី​យ៍​សំរោង​សែន​ ​និង​អន្លង់​ផ្ដៅ​ ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង​ ​ម្លូព្រៃ​ ​នៅ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ​ ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង​ ​និង​ស្ថា​នី​យ៍​បុរាណ​វិទ្យា​មួយ​ចំនួន​ទៀត​។​ ​ក្រៅពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ​លោក​ចាន់​ធួន​ ​បាន​ទៅ​ស្រាវជ្រាវ​នៅ​ទឹកដី​ថៃ​ ​និង​វៀតណាម​ ​ដែល​លោក​ចាត់ទុកថា​ ​ជា​ទឹកដី​ខ្មែរ​ក្នុង​សម័យ​បុរាណ​។​

​លោក​ថា​៖​«​ខ្ញុំ​បាន​ស្រាវជ្រាវ​ ​និង​បោះពុម្ព​សៀវភៅ​បុ​រេ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​ជា​ស្នាដៃ​ដំបូង​របស់​ខ្ញុំ​។​ ​បន្ទាប់មក​សៀវភៅ​ស្ដីពី​ស្ថា​នី​យ៍​បន្ទាយ​គូ​អរិយធម៌​មេមត់​ ​សៀវភៅ​ស្ដីពី​ស្ថា​នី​យ៍​ស្លដែក​នៅ​ស្រុង​ឆ្លូ​ង​ ​និង​សៀវភៅ​ស្ដីពី​ប្រវត្តិ​សុខាភិបាល​និង​ការ​ព្យាបាល​នៅ​សម័យ​បុរាណ​ជាដើម​»​។​

​ក្រៅពី​ការ​ស្រាវជ្រាវ​រក​ឃើញ​ទីតាំង​ឧស្សាហកម្ម​ដែក​ដែល​ជា​ទីតាំង​ផលិត​អាវុធ​ដ៏​ធំ​ក្នុង​សម័យ​បុរាណ​ហើយ​នោះ​ ​លោក​ ​ចាន់​ធួន​ ​កំពុង​ចាប់ផ្ដើម​ធ្វើ​កំណាយ​ពី​ក្រុង​ស​ម្ភុបុរៈ (​Sam​p​h​u ​P​ur​a​) ​ជា​អតីត​រាជធានី​ខ្មែរ​ក្នុង​សម័យ​ចេនឡា​ ​ដែល​បច្ចុប្បន្ន​ស្ថិតនៅ​ស្រុក​សំបូរ​ ​ខេត្ត​ក្រចេះ​។​

​លោក​ថា​៖​ ​«​ថ្មីៗ​នេះ​ ​ខ្ញុំ​បាន​រក​ឃើញ​ប្រាសាទ​ជាង​៤០​ប្រាសាទ​ ​ហើយ​ប្រាសាទ​ទាំងអស់​នោះ​ ​៩​០​ភាគរយ​ ​គឺ​នៅសល់​តែ​គ្រឹះ​ទេ​។​ ​ប្រាសាទ​ទាំងអស់​នោះ​ ​យើង​អាច​កំណត់​បានជា​ប្រាសាទ​ឥដ្ឋ​ ​រួម​មាន​ព្រះបដិមា​ ​ទម្រ​ព្រះ​ ​យោនី​ ផ្ដែ ​ហោជាង​ ​និង​សរ​ស​ពេជ្រ​ជាដើម​»​។​

​អ្នក​បុរាណ​វិទ្យា​រូប​នេះ​ថា​ ​«​ស​ម្ភុបុរៈ ​គឺជា​ទីក្រុង​មួយ​របស់​អាណាចក្រ​ចេនឡា​ ​ដែល​បច្ចុប្បន្ន​នៅ​ក្នុង​វត្ត​សរសេរ​មួយ​រយ​ ​ស្ថិត​ក្នុងស្រុក​សំបូរ​ ​ខេត្ត​ក្រចេះ​។​ ​អតីត​ទីក្រុង​បុរាណ​នេះ​នៅ​ក្នុង​សតវត្ស​ទី​២​ ​ទី​៣​ ​ទី​៤​ ​ទី​៥​ ​រហូតដល់​ទី​៦​ ​នៃ​គ្រិស្ដ​ស​រាជ​។​

​គោលដៅ​ដ៏​ធំ​របស់​លោក​នា​ពេលនេះ​ ​គឺ​លោក​សរសេរ​សៀវភៅ​ដោយ​ដាក់​ចំណងជើង​ថា​ ​«​ស​ម្ភុបុរៈ​ក្រចេះ​»​។​ ​ខ្លឹមសារ​ក្នុង​សៀវភៅ​នេះ​ ​លោក​គ្រោង​រំលេច​អំពី​មនុស្ស​បុរាណ​ ​ភស្ដុតាង​ពី​ឆ្នាំ​ណា​ដល់​ឆ្នាំ​ណា​។​ ​លោក​ប្រើប្រាស់​ថវិកា​ផ្ទាល់ខ្លួន​ក្នុង​គោលបំណង​ចង់​សរសេរ​សៀវភៅ​នេះ​ឡើង​។​

​ការស្រាវជ្រាវ​នេះ​លោក​បញ្ជាក់​ថា​ ​ជន​ជាតិខ្មែរ​មាន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដ៏​ល្អ​របស់​ខ្លួន​ ​ដូច្នេះ​លោ​កខិត​ខំប្រឹង​ប្រែ​ស្រាវជ្រាវ​បន្ថែម​ទៀត​ ​ដើម្បី​បង្ហាញ​ភ​ស្ដុ​តាំង​ទាំងនោះ​ប្រាប់​ពិភពលោក​ឱ្យ​បាន​ដឹង​។​ ​នេះ​ជា​មោទនភាព​របស់​កូនខ្មែរ​ ​ដែល​មិន​ខ្លាច​នឹង​និយាយ​ថា​ ​ប្រទេស​កម្ពុជា​មាន​អរិយធម៌​ដ៏​ចំណាស់​របស់​ខ្លួន​ដោយ​ផ្អែកលើ​ភស្ដុតាង​តាមរយៈ​ការ​ធ្វើ​កំណាយ​រក​ឃើញ​នេះ​។

វត្ថុ​តាង​ទាំងអស់​នេះ​ជា​ផលប្រយោជន៍​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ ​និង​ជា​ផលប្រយោជន៍​សង្គម​សម្រាប់​ជន​ជាតិខ្មែរ​ ​ដើម្បី​ឈ្វេងយល់​ ​និង​ដើម្បី​ជា​តឹកតាង​នៃ​មោទកភាព​ជាតិ​របស់​ប្រទេសជាតិ​ទាំងមូល​។​ ​លោក​និយាយ​ថា​ ​កម្ពុជា​មាន​ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត​ ​ប៉ុន្តែ​ពលរដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​មិនទាន់​ដឹង​ច្បាស់​ថា​ ​អ្នកណា​ជា​អ្នកសាង​សង់​ ​ដោយ​អ្នកខ្លះ​បែរជា​លើកយក​រឿងនិទាន​មក​ធ្វើជា​ទឡ្ហីករ​ណ៍​ក្នុង​ជីវិត​ ​ក្នុង​សង្គម​ ​និង​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ជាដើម​។​ ​ហេតុផល​នេះ​ ​បាន​ជំរុញ​ឱ្យ​លោក​ព្យាយាម​រុករក​ឃើញ​ឧស្សាហកម្ម​ដែក​ ​និង​កន្លែង​កាត់​ថ្ម​ធំ​ៗ​របស់​ខ្មែរ​បុរាណ​ជាច្រើន​។​

​លោក​ចង់​ប្រាប់​ជន​ជាតិខ្មែរ​ទាំងអស់​ ​ជាពិសេស​អ្នក​ស្រឡាញ់​បេតិកភណ្ឌ​ជាតិ​ឱ្យ​ដឹង​ថា​ ​សំណង់​បុរាណ​ទាំងអស់​ ​គឺជា​ញើស​ឈាម​របស់​បុព្វបុរស​ខ្មែរ​ពិតៗ​ដែល​បាន​កាត់​ថ្ម​យកទៅ​សាងសង់​ប្រាសាទ​ជា​កេរ​តំ​ណែ​ល​ទុក​ឱ្យ​បរទេស​មក​ទស្សនា​ក្នុង​មួយឆ្នាំៗ​រកចំណូល​បាន​រាប់​សិប​ម៉ឺន​ដុល្លារ​ ​គឺ​ស​ទ្ធ​តែ​បាន​កើត​ចេញពី​ឈាម​អ្នកប្រាជ្ញ​ខ្មែរ​ដែល​ចេះ​ធ្វើ​ដែក​កាត់​ថ្ម​យកមក​សាងសង់​ប្រាសាទអង្គរ​ ​ក៏ដូចជា​កសាង​ប្រាសាទ​នានា​ជាច្រើន​កន្លែង​ផ្សេង​ទៀត៕
ដោយ៖ Puthinews

Telegram Channel: Puthinews

Youtube Channel: Puthi News

Puthinews Android app: Puthi News

- Advertisement -spot_imgspot_img
- Advertisement -spot_imgspot_img

អានបន្ត

spot_img
spot_imgspot_img